Instillagel werkt plaatselijk verdovend en antibacterieel. De verdovende werking start na enkele minuten en houdt ongeveer 1-2 uur aan. Het werkzame bestanddeel lidocaïne is een plaatselijk verdovend middel van het amidetype. Het belet tijdelijk het gevoel van pijn. Het andere werkzame bestanddeel, chloorhexidine, is een ontsmettingsmiddel dat actief is tegen een groot aantal bacteriën.
Toepassing:
Gevallen waarin dit geneesmiddel niet moet worden gebruikt Bij personen die overgevoelig zijn voor plaatselijke verdovingsmiddelen van het amidetype zoals lidocaïne, voor chloorhexidine of voor een van de andere bestanddelen van het product. Wisselwerking met geneesmiddelen die het hartritme regelen, kan voorkomen als er Instillagel® terecht komt in het bloed.Plaatselijke irritatie en allergische reacties in het lichaam treden zeer zelden op. Indien deze vermelde bijwerkingen ernstig zijn, waarschuw dan onmiddellijk een arts. Waarschuw ook een arts indien een bijwerking optreedt die niet wordt vermeld in deze bijsluiter.
Actieve ingrediënten:
Daarnaast bevat de gel per 100 ml: 62,7mg methylhydroxybenzoaat (E 218) en 26,1mg propylhydroxybenzoaat (E 216), propyleenglycol, hydroxyethylcelluIose, natriumhydroxide en gezuiverd water.
Bewaar- en gebruiksadvies:
Voorzichtigheid is geboden bij open wonden of ernstig beschadigde slijmvliezen en/of infecties in het gebied waar de gel wordt toegepast. Er is een risico op verhoogde opname van het geneesmiddel in de bloedsomloop. Vooral bij patïenten met hartfunctie-stoornissen of epilepsie moet men hier rekening mee houden. Instillagel® bevat chloorhexidine en lidocaïne. Het mag niet op hersenweefsel, de hersenvliezen of het middenoor worden gebracht. Vermijd contact met de ogen. Linnengoed dat in aanraking is geweest met chloorhexidine krijgt bruine, niet verwijder bare vlekken, indien er wordt gebleekt met chloorhoudende middelen. Bij bleken met perboraat treden deze verkleuringen niet op. Dit product bevat methyl- en propylhydroxybenzoaat. Benzoaten irriteren de huid, ogen en slijmvliezen. Het kan het risico op geelzucht bij pasgeborenen verhogen.
Commentaar